Potrzebuję pomocy teraz

Pomoc w kryzysie psychicznym

Gdy jest Ci teraz naprawdę ciężko

Ten program pomaga w pracy nad prokrastynacją. Nie jest to jednak narzędzie do samodzielnego radzenia sobie z ostrym kryzysem psychicznym ani z myślami samobójczymi — do tego potrzebna jest rozmowa z drugim człowiekiem, najlepiej od razu.

Jeśli masz teraz myśli o odebraniu sobie życia, jesteś w bezpośrednim niebezpieczeństwie albo obawiasz się o swoje bezpieczeństwo — poniżej znajdziesz, gdzie zadzwonić już teraz.

Bezpośrednie zagrożenie życia

Jeśli Twoje życie lub zdrowie jest w bezpośrednim niebezpieczeństwie, zadzwoń pod numer alarmowy:

112 — pogotowie, policja, straż pożarna. Całą dobę, z każdego miejsca w Polsce.

Możesz też pojechać (albo poprosić kogoś, żeby Cię zawiózł) na najbliższy szpitalny oddział ratunkowy (SOR).

Wsparcie w kryzysie psychicznym — linie dla dorosłych

116 123 — Kryzysowy Telefon Zaufania

Całodobowo, bezpłatnie, z telefonu komórkowego i stacjonarnego, z całej Polski. Dla osób dorosłych w kryzysie emocjonalnym. Kontakt też przez czat i formularz na stronie 116sos.pl.

800 70 2222 — Centrum Wsparcia dla Osób w Stanie Kryzysu Psychicznego

Całodobowo, bezpłatnie. Oprócz telefonu — czat i kontakt mailowy przez centrumwsparcia.pl. W wyznaczonych godzinach dyżurują też m.in. psychiatra i prawnik.

Jeśli martwisz się o osobę niepełnoletnią (dziecko lub nastolatka) w kryzysie, jest osobna linia: 116 111 — Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży (całodobowo, bezpłatnie, prowadzi Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę).

Jeśli jesteś poza Polską — te numery działają tylko na jej terenie. Zadzwoń pod numer alarmowy obowiązujący w kraju, w którym teraz jesteś.

Czat z terapeutą w aplikacji

Czat z Twoim terapeutą jest dobrym miejscem na rozmowę o postępach i trudnościach — ale to nie jest kanał do pilnej interwencji kryzysowej. Terapeuta może nie zobaczyć wiadomości od razu. Jeśli jesteś w kryzysie, zadzwoń pod jeden z numerów powyżej albo pod 112 — nie czekaj na odpowiedź w czacie.

Jeśli nie wiesz, czy to „wystarczająco poważne”

Nie musisz być pewien/pewna. Linie wsparcia wymienione wyżej są właśnie po to, żeby porozmawiać i wspólnie ocenić sytuację — nie trzeba czekać, aż będzie gorzej.